به قلم ـ استاد جعفر دیناروند
بی خبری از داشته های خود و نا آگاهی از تاریخ شهر برای هر شهروند مسئولیت پذیری سنگین است.گرچه در بعد اعتراضی، بی خبری هم نعمتی است اما همین هم هوشیاری است برای پی بردن به آنچه هست اما پنهان باقی مانده است.
شوش از این نظر و البته صدها نظر دیگر، مظلوم است.این واقعیت را بسیاری می دانند اما کسی از ظالمان خبری ندارد.
شوش مظلوم را نه از بابت ناتوانی که در جهت عکس آن «توانایی» باید تعریف کرد.وضعیتی که مانند درختچه های پر غنچه هایی است که تند باد جهل و نادانی، مانع در تبدیل آن به میوه ها گشته است.
باید به گذشته نگریست.به تاریخ پر باری که شوش عزیز، در آن، ناگفته ها دارد.
گله مندی های نسل z که شوش هنوز روستاست و در ابتدایی ترین شکل شهروندی در دون ترین قرار دارد، بدون پشتوانه نیست.گله ها، اعتراضی است اما ایکاش به عمیق نگری مبدل می شد.
این، نیک روشن است که تهی نگری، دردی عمیق در میان نسل های امروز شهروندان شوشی است.
تاریخ شوش، مورد غفلت قرار گرفته است.کتاب خوانی که حقیقت خواهی است به وب خوانی که فریب دهندگی است، تبدیل شده است.تاریخ حقیقی شوش را باید در کتاب های نگارش شده جست و جو کرد.منبعی که یار مهربان است.همیشه در دسترس و مداوم، حاضر به ارائه دانایی هاست.در این تاریخ است که شوشی ها به خود می بالند که:
در برابر اسکندر مقدونی، مقاومت را تا پای جان، استمرار بخشیدند.
قانون بشری حمورابی را نزد خود نگه داشتند. دین را نه با زور و تحمیل که با مدت ها تفکر و اندیشمندی، وارد زندگی نمودند. بیش از پانصد سال، تخلیه را تنها با وجود دانیال پیامبر، طی کردند.
شوش جدید را نه با چادر یا کپر که با کاروانسرا سازی، زنده کردند.رونق اقتصادی را به روستاها کشاندند.
ورزش مدرن دوومیدانی را ساختند در حالی که شهرهای مجاور از آن بی خبر بودند.فرزند شوش قهرمان دوومیدانی کشور شد.
باشگاه ورزشی ساختند، نظم و انضباط را جاری کردند .جوانانش در فوتبال قهرمان خوزستان شدند و نوشتند«شوش کوچک، قهرمان خوزستان بزرگ شد».
پزشکانش از دل همین مدارس، متخصص و سمت دار شدند و شد آن چیزی که گفتند«شوش با استعداد»
نظریه پردازانش به سمینارها دعوت شدند و تئوری های ارائه شده مورد تمجید قرار گرفتند و موردی از آن تحت تایید یونسکو، به نام دیگری ثبت شد.
تاریخ شوش را بخوانید که مملو از حوادث، رشادت ها، ترورها، توجه ها، اندیشمندان، ابتکارها و خلاقیت هاست.اینکه شوش امروز مورد اعتراض است به دلیل گسستن از تاریخ خود است و آن نیز از نخواندن آن به وسیله مردمانی است که سر در مبایل ها دارند.