به قلم ـ عباس کرم الهی
شهرستان شوش توانجویان زیادی دارد که به مدیریت حمید منصوری و با حمایت خیرین در انجمن جسمی حرکتی امید شوش به هر نحوی که شده امورات را می گذرانند اما من میخواهد در این گزارش از یک توانجوی اهوازی بگویم که همچون عزیزان شوشی با بی توجهی مسئولین رو به رو شده است بله درست تشخیص دادید , مریم محمدخانی فرزند شهید
مریم محمدی ساکن اهواز ـ 45 ساله ـ مجرد ـ دارای مدرک کارشناسی ارشد روانشناسی ؛ کارمند اداره یکی از اداره های دولتی .
ایشان قبل از هر سخنی گفت : اولا شما پیشکسوت رسانه که خود بر روی ویلچر تردد می کنی و کاملا با مشکلاات توانجوایان آشنایی داری آما چون امر شد با کسب اجازه از توانجویان شوش به برخی از مشکلات اشاره می کنم ؛ اول باید بگویم که خیابان ها و معابر همسطح سازی نشده اند و اگر پلی پیدا شود که ما را به آن سوی خیابان یا پارکی برساند یا به محل ایستگاه های تاکسی و اتوبوس در نظر گرفته شده و یا موتور سواران در آن مسیر پل تردد کرده و یا در نهایت ماشین ها در دو طرف خیابان پارک طولانی می کنند .
دومین مشکل ما وقتی است که بیمار می شویم ؛ مثلا من کلیه درد داشتم که گفتند ما اشخاص ویلچردار را ویزیت نمی کنیم مگر دو نفر همراه داشته باشند که او را از روی ویلچر بر روی تخت بگذارد و دوباره برگرداند ؛ هر جا برویم به همین روال است « دندانپزشک ـ چشم پزشک و.... »
مریم محمد ی سومین مشکل را اناق مدیران ادارات می داند که در طبقه ی بالا دفتر خود را انتخاب کرده اند ؛ نه ویلچری برای ساختمان های خود در نظر گرفته اند و نه فردی را با اختیار تام در طبقه ی همکف می گذارند که جواب ما را بدهدـ این مشکل را هم جانباران جنگ هم دارند ؛ مشکلات زیاد است و اگر بخواهم بگویم یک مثنوی می شود فقط به سه مشکل مهم اشاره کردم و از سه نماینده شهرستان اهواز به نام های « مجتبی یوسفی ـ سید محسن موسوی زاده و محمد امیر» ـ « مهران کریمیان مدیر کل بهزیستی استان خوزستان ـ سید محمدرضا موالیزاده، استاندار خوزستان ـ عبدالعظیم شمخانی سرپرست فرمانداری شهرستان اهواز ـ نجفعلی طباطبایی شهردار اهواز» می خواهم که به فکر ما باشندوگرنه دست ما کوتاه و خرما بر نخیل است .
