به قلم ـ عباس کرم الهی
عباس کرم الهی ، نمایشنامه نویس ؛ کارگردان ؛ بازیگر و مدرس تئاتردر شهرستان شوش با تاکید بر لزوم اعتماد به بازیگران بزرگ و با تجربه گفت: چهرههای امروزی که اکثرا دهه ی هشتادی یا نودی هستند نظم و انضباط و حضور در جلسات تمرین را جدی نمی گیرند و علت آن این است که یکی از والدین همراه آنها نیست تا کار را جدی بگیرند .
وی افزود : البته در بعضی وقتها بازیگران مقصر نیستند بلکه والدین آنها دلیل بی نظمی بازیگران می شوند ؛ مثلا وقتی که خانواده می خواهند به خرید یا مراسم ج=شنی بروند و آن روز و دقیقا آن ساعت بازیگر می بایست در جلسه ی تمرین حضور داشته باشد ؛ آن بازیگر را هم با خود می برند ؛ نه خانواده تئاتر را جدی می گیرد و نه بازیگر ؛ انگار نه انگار که بقیه ی بازیگران دو ساعت به انتظار او باید بنشینند و بدون تمرین به خانه برگردند و در جلسه ی بعدی که می آید حتی حاضر نیستند از بازیگران عذرخواهی کنند و بعد بنشینند و راحت سر صندلی می نشینند و نمی دانند این یک بی احترامی به جمع محسوب می شود .
برخی از کارگردانان حتی یک جلسه غیبت را نمی پذیرند بازیگر در هر سنی که باشد و به نظرم این کاگردانان در کارشان موفق هستندهم در ژنرال ها موفق هستند و هم در اجرا برای شورای نظارت بر نمایش و صدور پروانه ی نمایش؛ نامی از شورای نظارت و صدور پروانه نمایش آوردم ؛ این عزیزان کسانی هستند در حالی که احترام ویژه به کارگردان و بازیگران دارند اما در حین اجرا مو را از ماست بیرون می کشند و اگر کار چنگی به دل نزند و یا به عبارتی متاعی باشد که خریدار ندارد یعنی تماشارگران وقت برای دیدن چنین نمایشی نمی گذارند پراوانه برای چنین نمایشی صادرنمی کنند .
عباس کرم الهی در ادامه افزود : نه اینکه کار کودک انجام نداده ام ؛ خیر چنین نیست ؛ در نمایش شاپرکرقیه محمدی (مها) مادرش در کنارش بازیگر نمایش بود پانیذ امیدی مادرش هماهنگ کننده نمایش بود ؛ مهدیس گلستانی نسب مادرش در کنارش منشی صحنه بود و یاس شوهانی که مادر و پدرش در کنارش بودند هم دلگرمی برای فرزندان خود بودند و هم نظم و انظباط حکمفرما بود به وقتش هم شوخی می کردیم و اتفاقا در شب آخر در شب آخر چون مصادف بود با تولدیکی از بچه ها کیکی آوردند که خاطره انگیز بود؛ از طرفی مهدی کشاورز از ابتدا تا انتها یک غیبت نداشت و با این که هنوز به دهیار روستای شهید دانش نشده بود از همه ی مسئولینکارت هدیه برای بازیگران گرفت و حمید منصوری مدیر انجمن توانجوایان امید شوش هم سنگ تمام گذاشت و رئیس اداره ی بهزیستی هم به هر کدام از بازیگران و عوامل تندیس اهدا کرد ؛ ولی در این کار هیچکدام از والدین در کنار فرزندان خود حضور ندارند و بازیگران هم شیطنت را به چاشنی غیبت های خود افزوده اند و به خاطر اینکه حق کسی ضایع نشود باید بگویم مبینا آل کثیر طی این سه ماه یک جلسه غیبت هم نکرده است و به شرط حیات در صورتی که کار کودک اجرا کنم ازاین بازیگر دعوت خواهم کرد .
کار کردن با کودکان خوب است به شرطی یکی از والدینش همراهش باشد نه در کار ما که اگر یکی از مالدین فرزند حود را در روز تمرین به راه دوری برده ؛ به خاطر اینکه زودتر به نمایش برسد خدایی نکرده نزدیک بود تصادف کند که به خیر گکذشت ولی وقتی رسید از چشم ما دین و هرچه دلش خواست گفت که منم مجبور شدم بگم از روز اول رضایت والدین را گرفته بودم و الان هم اگر والدین وسط کار جا زده اند که نمی توانم بازیگری را هر چند خودش دلش باشد بکار بگیرم و یا بازیگری دیگر می گوید من به شرطی میام که حاج حاتم نیسی بیاید ؛ من از سال 60 تاکنون شرطی با بازیگریدعوت به بازیگری نکرده ام فقط این را با والدین محترم در نهایت می گویم ؛ اگر کار از سه ما عبور کرده بدانید که در شهرستانهایی دیگر مثلا همین شهرموشها که همش مرضیه برومند کاد کاد کرده و دوباره تمرین را از اول انجام داده است که پشت صحنه دیده نمی شود و نزدیک به 9 ماه کار به درازا کشیده شده هر چند که همه بزرگسالبوده اند و دوما فرزندان خود یک جلسه در میان غیبت کرده اند آیا من مقصرم ؟ نکته ی آخر اینکه برای آموزش فرزندان شما یک ریال هم نگرفته ام چون هدفم پیشرفت بازیگران بوده نه جمع کردن مال و منال در این گرانی و تورم
