به قلم ـ عباس کرم الهی
زندگی آپارتمانی که رونق گرفت ؛ موجب شد جوانها کمتر به داشتن فرزند فکر کنند، البته که مشکلات اقتصادی و نوسانات بحران های اجتماعی تاثیر بسزایی در روند قطعیت این تصمیم برای زوجین دارد.
در دهههای اخیر، رشد جمعیت ایران روند نزولی داشته است و اگر به همین طریق پیش برویم، وضعیت کشور وارد مرحلهای بحرانی خواهد شد. و هم اکنون رشد مرگ و میر استان گیلان از رشد زاد و ولد پیشی گرفته و در ده ها سال آینده لهجه ی شیرین گیگکی اگر به همین روال پیش رود منقرض خواهد شد . لذا نیازمند آسیبشناسی هستیم تا بتوانیم از دل این آسیبها و عوامل مؤثر در بروز این مسئله، راهکار و برنامه ارائه دهیم. در مسئلهی کاهش جمعیت، عوامل متعددی نقش داشته است.
الان در خانه هایی که یک فرزند وجود دارد و این فرزند به سن تحصیل رسیده والدین خود را به خاطر تنهایی به چالش کشیده اند . زمانی کاهش تمایل به ازدواج در کشور مورد توجه کارشناسان اجتماعی بود و با شکل گرفتن ازدواج های سفید نگرانی جامعه شناسان با توجه به فرهنگ ایرانی هرروز نیز پررنگ تر می شد .
این روزها کمی از بی تمایلی به ازدواج دور شده ایم و آمارها نشان می دهد که جوانان دوباره به پیوند های زناشویی توجه دارند ولی فکر فرزند دار شدن را به هزار و یک دلیل از سر دور می کنند . به نظر با ادامه این تصمیم از سوی زوج هایی که اکثرا ساکنان شهرهای بزرگ نیز هستند با آسیبی جدید در جامعه خواهیم بود .
دلایلی مانند :وضعیت اقتصادی ، محیطی ، جسمانی ، عاطفی، اجتماعی و ... شاید هم دلایل پنهانی که بعضا در روابط زوجین مشاهده می شود هم در این امر دخیل باشند.
نباید فراموش کنیم که فرزند آوری امری طبیعی است . ظاهرا شواهد نشان میدهد که به تعبیر انسان شناسانه، فرهنگ علیه طبیعت در حال شوریدن است. امروزه همسران و زوجینی را می بینیم که با گذشت مدتها از ازدواجشان اقدام به داشتن فرزند نکرده و حتی به آن فکر هم نمی کنند. آیا تمایل به مسئولیت پذیری در جوانان کاهش یافته ؟آیا فرصت کافی به یکدیگر دادن برای شناخت بیشتر زمان را می گذراند؟ و یا صبر کردن برای درست شدن وضعیت اقتصادی آنان موجب دلسرد شدن برای داشتن فرزند می شود؟
مشکلات اقتصادی و نوسانات بحران های اجتماعی تاثیر بسزایی در روند قطعیت این تصمیم برای زوجین دارد. فرزندآوری بدون شک هزینههای بالایی از جمله هزینههای زایمان، مخارج ضروری برای بزرگ کردن یک کودک و هزینههای فرستادن فرزندان به مدرسه و دانشگاه دارد که در کنار بسیاری دیگر از مخارج والدین را ملزم میکند قبل از هر تصمیمی برای بچه دار شدن وضعیت مالی خانواده را ارزیابی کنند و در نتیجه به رغم تمایل به داشتن فرزند، ترجیح میدهند قبل از آن شرایط مالی خود را بهبود بخشند.
این مشاور خانواده که نمی خواست نامش برده شود در همین شهر شوش گفت : شاغل بودن بانوان و حضور آنان در بازار کار فرصت ها را برای پرورش دادن فرزند کاهش داده است. از طرفی ترس خانواده ها از تربیت فرزندان در جامعه ای که بعضا می بینند درگیر نوسانات است موجب میشود که از آوردن فرزند چشم پوشی کنند. هر چقدر شرایط اقتصادی بهبود یابد و کاهش آمار بیکاری داشته باشیم در ادامه شاهد علاقمندی زوج ها به فرزند آوری خواهیم بود.
ایشان در پاسخ به این سئوال که چه راهکارهایی در این خصوص وجود دارد گفت : پایین آوردن توقعات و کم کردن تجملات و تشریفات و چشم و هم چشمی ها و تشویق به زندگی آسان می تواند یکی از راهکارهای مناسب برای حل این مشکل باشد .
در مجموع باید گفت : بیکاری جوانان متأهل ـ نداشتن مسکن ـ تورم و مهمتر تخصیص ندادن تسهیلات بانکی « فرزندآوری ـ خرید خانه و زمین ـ وسایر وام ها » مردم را از فرزندآوری ترسانده و همه تمایلی به این کار نشن نمی دهند اما اگر دولت بانک ها را ملزم کند و در بازپرداخت اقساط وام ها درصد بالایی روی پول نکشد شاید امیدی با شد که در چند سال آینده ایران و خصوصا استان خوزستان را رو به جوانی دید .
